Hrishi blogger

 

                                                                                - AISHWARYA RAVINDRAN  

      It was a pleasant night with less traffic in the OMR road. I did not have enough money to catch a bus and reach my home. Hence, I had to walk along the road in my utter loneliness.       It was around 11:30 pm. After a solid walk of 40 minutes, at last I reached my home. There has not been a big difference at the entrance of my house since I left it. Even the calling bell remained the same.       Reena opened the door with her heavy eyes, which pleaded to sleep. At the same time, they were at a great astonishment that protruded into me.       I smiled at her and entered the house clumsily as if nothing had happened earlier. The house was tidy without any mess. The calendar at the right corner of the living room dated 30 September 2018.      I sat on the sofa [whose position was changed] and relaxed myself. I asked her for a glass of water. Her unbelievable eyes suspected me of pe...

  அன்று, சிக்கனமாக வாங்கிய சைக்கிள்   என்னை மட்டும் சுமக்கக் கால் நெடுக உடன் வரும் புன்னகை   முகத்தார்  - அப்பா !      அண்டை வீட்டிலிருந்தாலும் அயல்நாட்டிற்கே சென்றது போல் பதைத்து வாடும் பேதை   பாசத்தால் ஆன நங்கை - அம்மா!   இன்று, பலரின் கண்ணீரில் பெற்ற சிலகோடி சன்மானத்தில் சொகுசு   கார்   வாங்குபவன் - என்   சிறு குழந்தை சிந்திய முறுவலைக் கூட அள்ள முற்பட முனையாதவன்...!   முடிவில், பணியாள் அள்ளிக்கொண்டாள் அவனை , அக்கறையில்லாமல் - என்   துணைவியும் தள்ளி நின்றதனால்...!   கணங்கள் பல மாறியதால் மனமும் மாறக் கூடுமோ ?                                                                - ஐஸ்வர்யா ரவீந்திரன்